KLM uses cookies.

KLM’s websites use cookies and similar technologies. KLM uses functional cookies to ensure that the websites operate properly and analytic cookies to make your user experience optimal. Third parties place marketing and other cookies on the websites to display personalised advertisements for you. These third parties may monitor your internet behaviour through these cookies. By clicking ‘agree’ next to this or by continuing to use this website, you thereby give consent for the placement of these cookies. If you would like to know more about cookies or adjusting your cookie settings, please read KLM’s cookie policy.

Uw browser is verouderd.
Om alle functies van KLM.com veilig te kunnen gebruiken, raden wij u aan uw browser te updaten of een andere browser te gebruiken. Doorgaan met deze versie kan ertoe leiden dat delen van de website niet correct – of helemaal niet – worden weergegeven. Met een recentere versie zijn uw persoonlijke gegevens bovendien beter beveiligd.

 

Culturele revolutie: La Movida Madrileña

‘Kan je het je herinneren? Dan was je er niet zelf bij.’ Die Madrileense uitdrukking kan maar over één gebeurtenis gaan: de culturele revolutie die losbarstte na de dood van generaal Francisco Franco. Na bijna 4 decennia meedogenloze dictatuur was Spanje eindelijk vrij. In de hoofdstad werd dat gevierd met spontane straatfeesten die uitmondden in een heuse beweging. Madrid veranderde voorgoed door de Movida Madrileña (de Madrileense Beweging).

‘Ik vraag vergiffenis aan al mijn vijanden’ – dat waren de laatste woorden van de dictator die op 20 november 1975 zijn laatste adem uitblies. ‘Spanjaarden, Franco is dood’, verklaarde de Spaanse premier Carlos Arias Navarro met verslagen blik en gebroken stem. Op overheidsgebouwen ging de vlag halfstok en 2 dagen later werd Franco’s vertrouweling en beoogd opvolger Juan Carlos gekroond tot koning. Toen deze geheel onverwacht hervormingen en het herstel van de democratie aankondigde, was het volk in extase.

Madrid: eindelijk vrij
Madrid: eindelijk vrij

Madrid

Explosie van vrijheid, creativiteit en hedonisme

Vlotjes veranderde Spanje van een bloedige dictatuur in een vreedzame democratie. Vooral de jongeren realiseerden zich wat ze onder Franco allemaal hadden moeten missen: de flower power van de jaren ’60 was aan Spanje voorbijgegaan. Dat moest in rap tempo worden ingehaald. In Madrid ontstond een explosie van vrijheid, creativiteit en hedonisme. Muziek, mode, design, kunst, film en nachtleven: alles ging op de schop. Onder toeziend oog van de progressieve burgemeester Enrique Tierno Galván en onder aanvoering van nachtburgemeester Pedro Almodóvar werden sluitingstijden geliberaliseerd, drugs gelegaliseerd en nieuwe initiatieven gesubsidieerd. Madrid was de plek waar alles kon en alles mocht. Op losgeslagen feesten in geïmproviseerde nachtclubs in Malasaña en Chueca gingen er karrenvrachten alcohol en geestverruimende middelen doorheen. Ook nu nog is het Madrileense nachtleven uitbundig: om 6 uur begint het feest op straat, bars en clubs zijn open tot het ochtendgloren en dan is er altijd nog wel ergens een afterparty. ‘¡Madrid me mata!’, roepen uitgeputte jongeren dan ook – Madrid is moordend.

“Sluitingstijden werden geliberaliseerd en nieuwe initiatieven gesubsidieerd – in Madrid kon alles”

Bars en clubs zijn de hele nacht open

De koning van de Movida Madrileña

De bekendste exponent van de Movida is filmmaker Pedro Almodóvar. Zijn eerste speelfilms, ‘Pepi, Luci, Bom y otras chicas del montón’ (1980) en ‘Laberinto de pasiones’ (1982), schetsen een hysterisch, flamboyant en zedeloos en daarmee treffend beeld van die roerige periode. Natuurlijk, niet enkel de Movida heeft het aanzien van het moderne Madrid bepaald: koning Filips II maakte er in de 16de eeuw de hoofdstad van, en dat was al een beslissende wending voor de expansie. Maar de Madrileense Beweging van 4 eeuwen later, in de jaren ’70 en ’80, had minstens zo’n grote invloed op het leven in de stad.

Foto credits

  • Bars en clubs zijn de hele nacht open: Ametxa, Flickr