KLM uses cookies.

KLM’s websites use cookies and similar technologies. KLM uses functional cookies to ensure that the websites operate properly and analytic cookies to make your user experience optimal. Third parties place marketing and other cookies on the websites to display personalised advertisements for you. These third parties may monitor your internet behaviour through these cookies. By clicking ‘agree’ next to this or by continuing to use this website, you thereby give consent for the placement of these cookies. If you would like to know more about cookies or adjusting your cookie settings, please read KLM’s cookie policy.

Uw browser is verouderd.
Om alle functies van KLM.com veilig te kunnen gebruiken, raden wij u aan uw browser te updaten of een andere browser te gebruiken. Doorgaan met deze versie kan ertoe leiden dat delen van de website niet correct – of helemaal niet – worden weergegeven. Met een recentere versie zijn uw persoonlijke gegevens bovendien beter beveiligd.

 

De forten van Oman

In de ingang van de haven van Muscat prijken 2 imposante forten: het Al-Jalali Fort aan de oostzijde en het Al-Mirani fort aan de westelijke kant. Hoog gelegen op de rotsen kijken beide forten uit over het glinsterende blauwe water van de Golf van Oman. De forten bewaakten vroeger de haven van Muscat.

In de vroege 15de eeuw was Muscat een kleine haven, maar aan het begin van de 16de eeuw was deze uitgegroeid tot een belangrijk handelscentrum. De Portugezen hadden dit in de gaten en besloten Oman te koloniseren om meer invloed te hebben op de belangrijkste handelsroutes in die regio. Na diverse aanvallen door Ottomaanse strijders, lieten de Portugezen twee forten bouwen: eerst Al-Mirani in 1550 en later Al-Jalali in 1587.

Fort Al-Mirani

De legende van Al-Mirani

De ‘tweelingforten’ maakten Muscat, dat dankzij de rotsachtige kustlijn toch al lastig te veroveren was, haast onneembaar. Toch is er een legende die bewijst dat juist het Al-Mirani fort een belangrijke rol heeft gespeeld in het verdrijven van de Portugezen halverwege de 17de eeuw. Naar verluidt werd een van de Portugese commandanten verliefd op de dochter van een handelaar. Deze weigerde een huwelijk tussen de 2 op religieuze gronden. Toen de commandant dreigde hem te ruïneren, stemde de handelaar zogenaamd in en deed vervolgens een jaar lang alsof hij het huwelijk aan het voorbereiden was. Bovendien had hij de commandant ervan overtuigd dat de voorraden en munitie van het fort aan verversing toe waren; hij zou het graan en buskruit wel laten vervangen. Wat hij echter daadwerkelijk deed was het fort langzaam ontruimen van alle munitie. Toen alles weg was, gaf hij Sultan bin Saif een teken waarop deze het weerloze fort veroverde. De Portugezen zouden snel daarna Muscat verlaten. Het Al-Mirani fort is helaas alleen van de buitenkant te bewonderen en  niet open voor bezoekers.

De schoonheid van Al-Jalali

Het Al-Jalali fort staat ook wel bekend als het Ash Sharqiya Fort. De naam Al-Jalali lijkt te zijn afgeleid van ‘al jalal’, wat ‘grote schoonheid’ betekent, maar anderen beweren dat het fort is vernoemd naar de Perzische leider Jalal Shah. Het fort bestaat uit 2 torens die met elkaar in verbinding staan door een muur en is alleen te bereiken via een steile trap aan de kant van de haven. Dankzij zijn geïsoleerde ligging was het fort de perfecte gevangenis, een functie die het bekleedde tot in de jaren ’70 van de 20ste eeuw. In 1983 werd het fort gerestaureerd en veranderd in een privémuseum over de geschiedenis van Oman. Dit museum is helaas alleen geopend voor bijzondere gasten zoals koninklijke families en regeringsleiders.

Fort Al-Jalali