KLM uses cookies.

KLM’s websites use cookies and similar technologies. KLM uses functional cookies to ensure that the websites operate properly and analytic cookies to make your user experience optimal. Third parties place marketing and other cookies on the websites to display personalised advertisements for you. These third parties may monitor your internet behaviour through these cookies. By clicking ‘agree’ next to this or by continuing to use this website, you thereby give consent for the placement of these cookies. If you would like to know more about cookies or adjusting your cookie settings, please read KLM’s cookie policy.

Uw browser is verouderd.
Om alle functies van KLM.com veilig te kunnen gebruiken, raden wij u aan uw browser te updaten of een andere browser te gebruiken. Doorgaan met deze versie kan ertoe leiden dat delen van de website niet correct – of helemaal niet – worden weergegeven. Met een recentere versie zijn uw persoonlijke gegevens bovendien beter beveiligd.

 

De gouden eeuwen van Milaan

Tussen de 13de en 16de eeuw werd Milaan bestuurd door families als de Visconti’s en Sforza’s, die de stad de prachtigste muurschilderingen, bijzondere kerken en andere architectonische hoogstandjes schonken. De Visconti’s waren rond 1395 op het hoogtepunt van hun macht en gaven opdracht tot het bouwen van pareltjes als de Dom van Milaan en de San Marco.

Nadat de mannelijke tak van de Visconti’s was uitgestorven, kwamen de Sforza’s aan de macht. Met name Ludovico il Moro (1452) liet de stad op cultureel gebied bloeien. Hij was bijvoorbeeld 20 jaar lang de werkgever van Leonardo da Vinci, die onder zijn bewind zijn meesterwerk het ‘Laatste avondmaal’ schilderde. Dankzij Il Moro kunt u in de ‘Sala delle Asse’ van het Castello Sforzesco de beroemde muurschildering bewonderen van Da Vinci. Als u onder de plafondschildering staat, ziet u 18 wilgen, waarvan hij de takken in elkaar liet verstrengelen. Dit staat symbool voor het huwelijk tussen Il Moro en zijn vrouw, die allebei uit machtige families kwamen.

Spitsbogen in Santa Maria delle Grazie

Een voorkeur voor de Renaissance

Ludovico il Moro was ook degene die opdracht gaf de kerk Santa Maria delle Grazie te verfraaien. Hij liet de beroemde architect Donato Bramante in 1492 een nis van de kerk afbreken om het vervolgens weer op te bouwen in renaissancestijl. In de kerk vallen de twee verschillende stijlen meteen op. De kerk was aanvankelijk versierd met fresco’s, terwijl Bramante het liever soberder hield.

Slangen door de stad

Toen Matteo Visconti de Grote in 1295 de stad overmeesterde, eigende hij zich het embleem van de ringslang toe op zijn wapenschild. Hij zag in dat hij naast militaire macht ook een familielegende nodig had. Hij liet de Milanezen geloven dat een van zijn voorvaderen de stad had bevrijd van een draak, terwijl hij werd beschermd door een slang die hij om zijn lijf had gewikkeld. De slangen van Visconti zijn nog steeds hier en daar terug te vinden. Bijvoorbeeld boven de toegangspoort van de Certosa di Pavia, ten zuiden van Milaan, waar Gian Galleazzo Visconti een praalgraf liet aanleggen ter ere van zijn familie.

“Matteo Visconti de Grote liet de Milanezen geloven dat een van zijn voorvaderen de stad had bevrijd van een draak”

Het wapenschild van de familie Visconti

Alfa Milano

Het zal nooit de bedoeling zijn geweest van de Visconti’s, maar hun wapenschild is nu nog over heel de wereld in het straatbeeld te zien – namelijk op het embleem van het automerk Alfa Romeo. De maatschappij werd in 1910 in Milaan opgericht als Anonima Lombarda Fabbrica Automobili, afgekort ALFA. Het bedrijf gebruikte als embleem het wapenschild met de ringslang van de familie Visconti, samen met het rode kruis van het stadsvaandel van Milaan. Tot 1915 heette het automerk dan ook Alfa Milano. Toen in 1915 de Napolitaan Nicola Romeo de leiding overnam, veranderde hij de naam in Alfa Romeo. Hij had net iets minder met de Milanese oorsprong van het automerk.

Foto credits

  • Het wapenschild van de familie Visconti: Vytautas Kielaitis, Shutterstock