KLM gebruikt cookies.

De websites van KLM gebruiken cookies en daarmee vergelijkbare technieken. KLM gebruikt functionele cookies voor de goede werking van de websites en analytische cookies om u een optimale gebruikerservaring te bieden. Derde partijen plaatsen marketing en overige cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen. Uw internetgedrag kan door deze derden gevolgd worden via deze cookies. Door hiernaast op akkoord te klikken of door gebruik te blijven maken van deze website geeft u toestemming voor het plaatsen van deze cookies. Wilt u meer weten over cookies of het aanpassen van uw cookie-instellingen, lees dan KLM’s cookiebeleid.

Uw browser is verouderd.
Om alle functies van KLM.com veilig te kunnen gebruiken, raden wij u aan uw browser te updaten of een andere browser te gebruiken. Doorgaan met deze versie kan ertoe leiden dat delen van de website niet correct – of helemaal niet – worden weergegeven. Met een recentere versie zijn uw persoonlijke gegevens bovendien beter beveiligd.

 

Een unieke kathedraal van hout

De Sint Petrus- en Pauluskathedraal is een van de parels van de oude binnenstad van Paramaribo. Van drempel tot torenspits gemaakt van hout is dit een van de 2 grootste houten kathedralen van Zuid-Amerika. Dankzij een recente renovatie glanst de in geel en blauwgrijs geschilderde façade weer net zo vrolijk als vroeger. En eenmaal binnen wacht een bijzondere ervaring.

Niet uw ogen, maar uw neus raakt als eerste onder de indruk van de ranke Sint Petrus- en Pauluskathedraal. Die geur! Al bij de entree komt het kruidige en harsige parfum van cederhout bezoekers tegemoet. Toen de kathedraal tussen 1883 en 1885 gebouwd werd, waren er nog geen steenfabrieken in het klei-rijke Suriname. Maar dankzij het oerwoud was hout er in overvloed. Door dit authentieke bouwmateriaal heeft de kerk niet alleen een opvallende geur gekregen, maar ook een opvallend warme sfeer én akoestiek.

Sint Petrus- en Pauluskathedraal
Sint Petrus- en Pauluskathedraal

Paramaribo

Cederhout en siersnijwerk

Voor de façade en de pilaren van de kerk werd onder meer Surinaams groenhart gebruikt, een duurzame en opvallend harde houtsoort, waar bijna geen spijker in te krijgen is. Om de dunne stammen van deze boom meer volume te geven, werden de smalle kerkpilaren daarna omhuld met lagen onbewerkt cederhout. Ook de rest van het kerkinterieur is van roodbruin ceder. Prachtig is de combinatie van dit tropisch uitziende hout met de Europese bouwstijlen. Zo hebben de ronde bogen en de zuilengalerij een neoromaanse architectuur, terwijl de 2 hoge kerktorens neogotisch aandoen. Het houtsnijwerk van de kathedraal is duidelijk van hier: de siervormen op kapitelen en bogen zijn gesneden door vrije creoolse houtwerkers. Bijzonder, want de slavernij was nog maar kort voor de bouw van de kerk afgeschaft in Suriname (in 1863). Op deze manier wilden de priesters de kerk aantrekkelijk maken voor de groeiende gemeenschap van bevrijde slaven, in Paramaribo ‘marrons’ geheten.

Het sfeervolle kerkinterieur

Van kathedraal naar basiliek

Eind vorige eeuw was de kathedraal in een lang niet zo’n goede staat als vandaag. Door een mislukte renovatie begon de kerk langzaam te hellen, de façade bladderde en toen er ook nog termieten en houtrot aangetroffen werden, sloot de kathedraal voor meer dan 20 jaar haar deuren. In 2010 werd een vijfjarige renovatie afgesloten en sindsdien is de houten kathedraal weer in perfecte staat. Wie goed naar het plafond kijkt kan aan de donkere en lichte delen zien welke balken vervangen zijn. De kathedraal is door paus Franciscus de Sint-Petrus-en-Paulus bekroond met de hoogste eretitel voor een katholiek bouwwerk: sinds 2014 is de houten kathedraal ook een basiliek.

De kathedraal aan de Henck Arronstraat

Heilige priester

Dat de Sint-Petrus-en-Paulus zich nu ook basiliek mag noemen, komt mede doordat de kathedraal een bedevaartsoord is voor katholieke Surinamers (20 procent van de bevolking). In een zijkapel van de kerk ligt de tombe van een heilig verklaarde priester, Peerke Donders (1809-1887). Deze Nederlandse missionaris besteedde een groot deel van zijn leven aan de verzorging van de melaatsen van Batavia, een leprakolonie ten westen van Paramaribo, waar zieken onder erbarmelijke omstandigheden leefden.

Foto credits

  • Het sfeervolle kerkinterieur: David Stanley, Flickr
  • De kathedraal aan de Henck Arronstraat: Bart van Poll, Flickr