KLM gebruikt cookies.

De websites van KLM gebruiken cookies en daarmee vergelijkbare technieken. KLM gebruikt functionele cookies voor de goede werking van de websites en analytische cookies om u een optimale gebruikerservaring te bieden. Derde partijen plaatsen marketing en overige cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen. Uw internetgedrag kan door deze derden gevolgd worden via deze cookies. Door hiernaast op akkoord te klikken of door gebruik te blijven maken van deze website geeft u toestemming voor het plaatsen van deze cookies. Wilt u meer weten over cookies of het aanpassen van uw cookie-instellingen, lees dan KLM’s cookiebeleid.

Uw browser is verouderd.
Om alle functies van KLM.com veilig te kunnen gebruiken, raden wij u aan uw browser te updaten of een andere browser te gebruiken. Doorgaan met deze versie kan ertoe leiden dat delen van de website niet correct – of helemaal niet – worden weergegeven. Met een recentere versie zijn uw persoonlijke gegevens bovendien beter beveiligd.

 

Plezierkasteel Pillnitz

Niet ver van het centrum van Dresden, in het zuidoosten, bevindt zich een bijzonder kasteel: Pillnitz. In de 18de eeuw was dit het verblijf van Anna Constantia von Brockdorff, de gravin van Cosel. Zij was de beroemdste van de lange rij maîtresses van Augustus de Sterke, de koning van Polen en keurvorst van Saksen.

Nadat de gravin in ongenade was geraakt bij de keurvorst, nam deze het kasteel dat hij haar had geschonken weer in. Daarna liet hij het grondig verbouwen door de beroemde architect Matthäus Daniel Pöppelmann. De keurvorst en zijn hofhouding namen het er flink van, en zo kreeg Pillnitz de naam het ‘plezierkasteel’ van Dresden te zijn. Ook vandaag de dag is nog goed voor te stellen hoe men hier bij feestelijke gelegenheden arriveerde over de Elbe, in rijkelijk versierde gondels.

Een vleugje oriëntaals

Het barokke kasteel aan de oever van de Elbe is vernoemd naar het dorpje Pillnitz, de zomerresidentie van menig Saksisch koningshuis. Het bestaat in feite uit drie paleizen: het Waterpaleis vlak aan de rivier; het Bergpaleis op de heuvel erachter, en het Nieuwe Paleis. Anna Constantia von Brockdorff was niet de enige maîtresse die er woonde; eerder kocht keurvorst Johann George IV van Saksen het voor zijn geliefde Magdalena Sibylla von Neitschütz. Het was echter pas nadat Anna Constantia het paleis in 1715 ontvluchtte dat de grootste uitbreidingen plaatsvonden en Augustus de Sterke opdracht gaf om het bestaande paleis om te bouwen tot een ‘oriëntaals’ zomerpaleis voor festiviteiten aan de rivier. Aldus werd de barokke stijl uitgebreid met chinoiserie – de oriëntaalse stijl die indertijd populair was in Europa – en een tuin. Het Nieuwe Paleis volgde pas ruim een eeuw later; dat wijkt met zijn neoklassieke stijl af van de rest van de gebouwen.

Oriëntaalse elementen in de kasteeltuin
Barokke elementen aan de gevel

Het paleismuseum

Het in het Nieuwe Paleis gevestigde Schlossmuseum schetst de bewogen historie in en rondom het kasteel. In de kapel in de oostelijke vleugel zijn wandschilderingen te zien van Carl Christian Vogel von Vogelstein. Als de officiële schilder van het hof heeft deze hier verscheidende scènes uit het leven van de Maagd Maria afgebeeld. Het gebouw huisvestte bovendien de koninklijke keuken, waar de dagelijkse kost van de familie werd bereid. In het Bergpaleis en het Waterpaleis bevindt zich het Kunstgewerbemuseum, Dresdens museum van toegepaste kunst.

Het Nieuwe Paleis